ขณะที่กำลังทำการ ปลดทุกข์ อยู่นั่นเอง
คือ.. ไม่แปลกใช่ที่จะ... ไป อ่านหนังสือไปด้วย
เอาน่า.. เพื่อความเพลินเพลิน ใครที่ยังมีอาการรถติด ก้อใช้วิธีนี้ผ่อนคลายอารมณ์ได้
ทางเจ้าของ space ไม่สงวนลิขสิทธิ์
ขอคัดลองข้อความจากหนังสือ สาระแนกับแอร์ปากเหมียว หน้า 161 ข้อความว่า..
" ดิฉันเคยมีความรักค่ะ (นี่เริ่มต้นมาก็เริ่มเน่าซะแล้ว) แต่จะไม่พูดถึงหรอก(อ้าว แล้วจะพูดทำไม)
คือ เรื่องของเรื่อง ในความคิดของดิฉันแล้ว
ความรัก คือ สิ่งที่สวยงามเสมอ ขึ้นต้นในการคบกัน ก็เพราะคน2คนทำให้มันเกิด
และถ้ามันถึงจุดจบ ก็เพราะคน2คนทำให้มันจบ อย่าไปโทษว่าใครเลย เช่น
ถ้าจะเลิกกันเพราะอีกฝ่านไปมีคนอื่น ก็อย่าเอาไปดทษคนอื่นว่า ไอ้ชั่ว มึงเลว มึงทิ้งกู ฮือๆ
ตั้งสติ แล้วแหกตาผ่าสมองคิดสักนิดนึงก่อนดีไม๊ ก็แล้วมึงทำตัวยังไงให้เขาทิ้งมึงเล่า
หรืออีกประเภทนึงที่ว่า ฮือๆ เขาเตะหนูติดข้างฝาค่ะ
ก็แล้วมึงทำตัวยังไงให้เขาเตะ ถ้าจู่ๆ กระทืบเร่าๆ ด่าพ่อล่อบรรพบุรุษอีกฝ่าย ก็น่าจะยำให้จมตีน
แต่ถ้าอยู่เฉยๆ แล้วผู้ชายมันหันหน้ามาเห็นปุ๊บ เกิดคึกประกาศก้อง กูอย่ากเป็นไมค์ไทสัน
พูดจบก็เตะติดฝา เป็นความจัญไรส่วนตัวของผู้ชาย อันนี้อีกเรื่อง ในความคิดของดิฉัน ไม่มีใครมีอยากให้คนที่ตัวเอง รัก เจ็บหรอก
ยกเว้นว่าหมกรักกัน"
ขอย่อเอานะ ขี้เกียจพิม
ในวันนึงที่คุณตื่นขึ้นมาพบว่า ไอ้บ้าปากเหน็นเน่านอนน้ำลายยืดอยู่ข้างๆ เป็นคนที่หล่อที่สุดของเรา
อีเพิ้งที่อาละวาดเหมือนผีปอบเสี้ยนยาคือคนที่น่ารักที่สุดของเรา นั่นก็หมายความว่าทุกอย่างของเรามันจบลงแล้ว
แต่ให้มองอีกนิดเถอะ ว่าจะมีความทรงจำดีๆที่หลงเหลือสำหรับทั้งคู่อยู่แน่นอน...
ในความคิดเรานะ
เราว่ามันจิงนะ การที่เราโดนบอกเลิก (ซึ่งเคยโดนแค่ครั้งเดียว หุหุ) เราไม่เคยโทดฝ่านนั้นเลย
เรามองที่เรา เราคงไม่ใช่คนๆนั้นของเค้า คนที่เค้าอยากให้เราเป็น แต่เราเป็นไม่ได้
อยากจะให้คนที่โอนเราบอกเลิกไปคิดกันหย่างงี้ก่อนเถอะ
ก่อนที่จะมาว่าเรา เราขอบอกนะว่าเราไม่เถียงคุณกลับหรอก มันเหนื่อย ที่จะพูดกับคนที่เราไม่มีความรู้สึกให้
การโดนบอกเลิกด้วยลมปาก มันยังเจ็บน้อยกว่าโดนด้วยท่าทางนะ
หากย้อนเวลาไปได้ อยากเปลี่ยนคำถามที่ถามว่า รักเราไม๊ เป็น เคยรักเรามั่งไม๊ ดีกว่า
อย่างน้อยจะได้ความภูมิใจว่าเคยรัก หรือ บอบช้ำกว่าเก่า กับการที่โดนตอกกลับว่า ไม่เคยเลย
ณ วันนี้เรายังไม่มีใคร แต่เรารู้สึกมีความสุขมากกว่าคนที่กำลังมีแฟนซะอีก
คนเราจะต้องการอะไรไปมากกว่า คนที่เขาใจเราล่ะ ลองหันไปมองคนข้างๆคุณสิ ใช่ พ่อแ ม่ เพื่อนคุณ รึเปล่า ใช่พวกเขามั๊ย
ถึงเวลาหรือยังที่จะมองคนเหล่านั้นบ้าง....